Tangents

प्रिय देवा, Thanks a ton man! I mean, seriously शतश: आभार.. आजवर काय काय नाही मागितलं तुझ्याकडे.. अगदी हरवलेला चष्मा सापडु दे..पासुन मेक्सिकोचा एक तरी गोल होऊ दे पर्यन्त मी अभ्यास केलेल्यावरच पेपर येऊ दे पासुन.. (मला कंटाळा आलाय पुढची उदाहरणं द्यायचा.. तुला माहित्ये मी काय काय मागितलं आहे ते) आज तुझ्यासमोर येउन उभी राहिले देवळात तेव्हा काय मागावं आठवलं नाही.. जनरल "मी देवाला भक्ती दिली.. कायम का मागावं काही?" टाईप बोलणारे लोक असतात ना, त्यांचा खरेपणा तुलाही माहित्ये अन मलाही! युफोरिआची प्रार्थना आठवली.."Thought काय भारी आहे" हे म्हणण्याइतकी प्रार्थना मस्त आहे रे ती.. त्यावर नंतर बोलु..संपुर्ण आयुष्य पडलं आहे.. आयला,आयुष्यानंतरही, मेल्यानंतरही तू असणारच ना माझ्याबरोबर.. दचकवुन गेला हा विचार क्षणभर! तर आजचं हे आभारपत्र का आहे.. मला त्या प्रत्येक मागण्यांसाठी तुला धन्यवाद म्हणायचं आहे.. ज्या ज्या तू पुर्ण केल्या नाहीस! no no.. sarcasm नाही, मनापासुन बॉस.. एकदम मनापासुन.. मी इतक्या येडपट मागण्या करत आल्ये.. सगळ्या पुर्ण केल्या असत्यास तर कठीणच होतं राव.. आज अचानक देवळात...

तुझ्याशी खूप खूप बोलायचं होतं रे, पण ना तेव्हा शब्दच आठवत नव्हते.. सापडेचना माहित्ये काही? मग मी थांबले.. शब्द शोधले, काही खोडले, काही पुन्हा शोधले, शब्द जुळवले .. मग लक्षात आलं, आपण इतके कष्ट उगाच घेतो आहोत.. शब्दांशिवायपण सांगु शकते की तुला जे सांगायचं आहे ते! ह्यामधे खूप वेळ गेला का रे? कारण आता तुच सापडत नाहीयेस...

किती प्रार्थना अशाच तरंगत राहिल्या असतील आकाशात... किती स्वप्नं तशीच बांधलेली राहिली असतील एखाद्या दर्ग्यात किंवा कुठल्याश्या पवित्र झाडाच्या फांद्यांवर... किती पापण्यांचे केस अजुनही उडत असतील, इच्छांचे दुत बनुन.. तुटलेल्या ता-यांच्या खच पडलेला असेल, आणि त्या ता-याच्या तुकड्यांबरोबर किती "wishes" निखळुन अडकल्या असतील ओझोनच्याही वर कुठेतरी... कधीतरी "दे वचन" म्हणुन पुढे आलेल्या त्या गो-या हातावर एखादा दुप्पट मोठा हात हळुवार पडत म्हणाला असेल "दिलं वचन"... कधीतरी त्या काळ्याभोर डोळ्यांमधे खोल खोल जात निळे डोळे म्हणाले असतील... "तुझी शप्पत्थ".... किंवा कधीतरी फक्त चेह-यावरचं एक आश्वासक smile.. किती वचनांचे, स्वप्नांचे, इच्छांचे आता कोणी वालीही उरले नसतील... किती शपथांचं अस्तित्वच नाकारलं गेलं असेल... ब्रुस देवाला म्हणतो.. इतक्या prayers होत्या..." I just gave them all what they want. " त्यावर देव त्याला विचारतो..." Yeah. But since when does anyone have a clue about what they want? " आपल्याला नक्की काय हवं आहे? हे कध...

काही वेळा काही गोष्टी उगाच आठवतात आणि मग समोरचं सगळं धुसर दिसायला लागतं. अश्यावेळी आपल्याला चष्मा आहे ह्याचं बरं वाटतं. तो काढायच्या, पुसायच्या, नीट करायच्या बहाण्याने डोळे पुसता येतात अश्रु ओघळण्याधीच! हे सुद्धा आत्ता उगाच आठवलेलं काहीतरी... आज अलिबागहुन निघाले तेव्हा ऊन-सावली बघुन, रिलेटिवली स्वच्छ खिड्की पकडुन बसमधे बसले. भाग्य लागतं बाबा अशी खिडकी मिळायला. बस सुटायची वाट बघत मी गाणी ऐकायला लागले. अचानक खिडकीखालुन आवाज आला "तुला काही आणुन देउ का?" खाली एक साधारण पंचविशीचा नेभळा मुलगा उभा होता. मला का विचारतोय? इतक्यात माझ्या शेजारहुन एक गोडसा आवाज आला.. "नको ना.. थांब ना इथेच". माझ्या बाजुच्या सीटवर एक नाजुकशी अशीच विशी-पंचविशीची मुलगी येउन बसलेली होती. "नाही मी आणतो काहीतरी.. भुक लागेल तुला" तो मागे सरकत म्हणाला. "थांब की.. मी खाली उतरु?" ती अर्धवट उभं राहत म्हणाली.. तो खाली गोंधळलेला.. आणि मी मधल्यामधे आपण काय करावं? कुठे बघावं? परिस्थितीत... त्यालाही चष्मा.. पण मला त्या काचांपलीकडचे भरलेले डोळे दिसले म्हणुन धडपड होती तिथुन निघायची त्याची बह...

IPL Fever..random talks मी : अंपायर होण्यासाठी काय करावं लागतं? काय qualifications असायला लागतात? दीपिका : Dont worry Tai.. You dont have those qualifications! मी : काही Training किंवा कोर्स असतो का अंपायर बनायला.. दीपिका : माहित नाही.. पण वॅम्पायर बनायला नक्की असेल तुझ्यासाठी काहीतरी :) ... मी : wow.. त्या अंपायर्सना सगळ्या क्रिकेट प्लेयर्सना भेटता येतं.. दीपिका : (निर्विकार्पणे) हो.. आणि बॉलर्सचे घामट्ट स्वेटर्स आणि टोप्या पण पकडायला लागतात.. ... मी: अंपायर्सना sollidd stamina लागत असेल ना.. इतका वेळ मैदानावर उभं राहायचं.. दीपिका: हो नजर पण चांगली हवी.. म्हणजे बघ हं जेव्हा बॉलर येईल तेव्हा आधी no ball नाही ना बघायचं मग लगेच वर बघायचं LBW वगैरे नाही ना.. आणि मग बाकी रन्स आणि विकेट्स.. मी : needs good reflex action.. दीपिका : needs control on physiological needs मी: आं?? दीपिका : मॅच चालू असताना you can not use toilet.. मी: ई काहीही.. दीपिका: अगं.. तू कधी अंपायर ब्रेक घेउन गेलाय मैदानाबाहेर असं पाहिलं आहेस?.. I am just telling you in case you are thinking about mak...

आज बहिणीबरोबर स्टेशनरीच्या दुकानात गेले होते. जेव्हा जेव्हा असल्या दुकानांमध्ये जाते मला हरखुन जायला होतं. कसले ते वेगवेगळ्या प्रकारचे खोडरबर, "शॉपनर", पट्ट्या, पेन-पेन्सिली आणि काय काय नवीन नवीन! आणि त्या दुकानात एक ह्या सगळ्या गोष्टींचा एकत्र छान वास येतो तो तर वेड लावतो.. आजही डोक्यात काही काही गोष्टी पक्क्या राहिलेल्या आहेत.. एक दिवस मी एखाद्या मोठ्ठ्ठ्या दुकानात जाउन त्या सगळ्या विकत घेणारे! यत्ता पहिली वगैरे असेल.. अप्पुनी आणलेली काचेची पट्टी.. त्याच्या आत पाणी होतं.. त्यात प्लॅस्टिकचे मासे, चमकी वगैरे... अशीच इयत्ता पहिली-दुसरी... प्रियंकाची चौकोनी म्हणजे क्युबसारखी ट्रान्सल्युसन्ट डबी! तिमजली पेन्सिलबॉक्स.. रोहित किंवा प्रशांत..कोणाकडे तरी होता.. त्यावर मोगली, बगीरा आणि बलु होता... परत अप्पुच्याच अमेरिकेतल्या वगैरे मामाने डिस्नेचे काही प्रॉडक्ट्स पाठवले होते.. पेन्सिलच्या मागची एरिअल तर कसली भारी होती.. ती पण पाहिजे.. डिस्ने वाईट्ट आहे. माझ्याकडे त्यातलं काहीच नव्हतं कधीच... माझा कोणताच मामा, काका कधीच अमेरिकेत नव्हता.. नाहीये :( ( म्हणजे आता सगळं मिळतं भारतात.. पण अ...

हल्ली काय विकतं? लहानपणापासून मनावर कोरलेली एक ऍड जगतातली बाब आहे. कुठल्याही जाहिरातीत बाई हवी. मग ती जाहिरात टक्कलावर थापून केस उगवण्याच्या तेलाची असो, दाढीच्या साबणाची असो किंवा ट्रकमध्ये टाकायच्या इंजिन ऑइलची असो. पण हल्ली ह्या समजाला छेद देणाऱ्या गोष्टी टी. व्ही वर दिसायला लागल्यात. सुंदर बाईबरोबरच, आपल्या उत्पादनाचा खप भारतात वाढवायचा हुकमाचा एक्का कोणता? जंतू. ज्याला हिंदीमध्ये प्रेमाने किटाणू असं म्हणतात जिथे तिथे, जळी स्थळी, काष्ठी पाषाणी, हगल्या पादल्या कुठल्याही जाहिरातीत लोकांना भीती घालून उत्पादन विकत घ्यायला लावायची हमखास युक्ती म्हणजे हा किटाणू साबण विकतो जंतू, कपडे धुण्याचा साबण विकतो जंतू, फ्रीज विकतो जंतू, पाणी विकतो जंतू. वॉशिंग मशीन विकतो जंतू. अजून काय काय विकत असेल भगवान जाणे. आताशा सुंदर बाई आणि किटाणू ह्यांचं डेडली काँबिनेशन व्हायला लागलंय. सुंदर बाईने गोड हसत हसत भीती घालायची. आमचं प्रॉडक्ट वापरा ना गडे (no pun intended). नाहीतर किटाणू हल्ला करतील. वाचवायचं ना तुला किटाणूपासून? मग घे आमचा टी. व्ही. त्यातून निघणाऱ्या प्रकाशात एकदा का किटाणू आले की ते मरून जातात....